Błędy atrybucji

Można upatrywać przymiotników postępowania osoby w stosunku do siebie w cechach charakteru, osobowości, trudnościach w pracy, rodzinnych, zdrowotnych. Niekoniecznie tak samo określa się swoje własne postępowanie. Człowiek lubi obwiniać innych za swoje miejsce w życiu, mieć do innych pretensje. Tym między innymi rozgrywają nas politycy. Uproszczenia w ocenach postaw zajmują miejsce racjonalnych przesłanek. Atrybucja zajmuje się stawianiem hipotez dotyczących motywów i sensów zachowań.

Błędem atrybucji jest egocentryzm atrybucyjny, najprościej definiowany jako skłonność do przypisywania sobie większej odpowiedzialności za konsekwencje wspólnie wykonywanej pracy, niż skłonny jest to uznać postronny obserwator. Jeszcze bardziej upraszczając: to przecenianie wkładu własnego w pracę, jednocześnie niedocenianie wkładu drugiej osoby.

Atrybucja może być dobrym narzędziem pracy w zespole. Egocentryzm atrybucyjny w tej pracy przeszkadza.

Uznaje się, że istnieje kilka błędów atrybucji. Egocentryzm atrybucyjny jest jednym z nich. Dalej jest egoizm atrybucyjny – ludzie przypisują własne sukcesy czynnikom wewnętrznym, takim jak zdolności, a własne porażki sytuacyjnym czynnikom zewnętrznym, takim jak pech.

W pracy zespołowej na krótką metę można podbudować swoją samoocenę. Na dłuższą metę lepiej rozważyć cudzy punkt widzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *